نوشتن اولین برنامه با پایتون- قسمت چهارم

آموزش برنامه نویسی پایتون

نصب Anaconda در لینوکس

مراحل زیر را برای نصب برنامه Anaconda در سیستم عامل لینوکس دنبال کنید.

1- یک نسخه از ترمینال را باز کنید.

پنجره ی ترمینال ظاهر می شود.

2- محل قرارگیری نسخه دانلود شده Anaconda در سیستم را تغییر دهید.

نام این فایل در سیستم های مختلف، متفاوت است اما معمولا با نام Anaconda3-4.4.0-Linux- x86.sh در سیستم های 32 بیتی و Anaconda3-4.4.0-Linux-x86_64.sh برای سیستم 64 بیتی مشاهده می شوند. شماره نسخه همیشه بخشی از نام فایل است. در اینجا نام فایل به نسخه 4.4.0 اشاره می کند، که در این مقاله از این نسخه برای آموزش برنامه نویسی پایتون
استفاده می شود. اگر نسخه ی دیگری را نصب کرده اید، احتمالا وقتی با برنامه کار می کنید با مشکلاتی در مورد کد منبع رو به رو می شوید که نیاز به تنظیماتی دارد.

3- عبارت bash Anaconda3-4.4.0-Linux-x86.sh برای سیستم عامل 32 بیتی و عبارت bash Anaconda3-4.4.0-Linux-x86_64.sh برای سیستم 64 بیتی را بنویسید و Enter را فشار دهید.

سوالی درباره پذیرش شرایط لایسنس در استفاده از Anaconda از شما پرسیده می شود و در صورت تایید نصب توسط ویزارد آغاز می شود. (ویزارد برنامه ایی است که پیکربندی بندی سیستم را سریع تر و اسان تر انجام می دهد.)

4- توافقنامه لایسنس را بخوانید و شرایط را با استفاده از احتیاجات سیستم عامل تان بپذیرید.

برنامه ویزارد از شما میخواهد مکان نصب را مشخص کنید. در سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
فرض میکنیم مکان پیش فرض ~/anaconda استفاده می شود. در صورتی که مکان دیگری را تعیین کنید، ممکن است در ادامه روش های گفته شده با مشکلاتی رو به رو شوید که در این صورت باید تنظیمات تان را تغییر دهید.

5- مکان نصب را مشخص کنید و (اگر لازم باشد) کلید Enter را فشار دهید (یا روی next کلیک کنید).

فرایند استخراج برنامه شروع می شود. بعد از اینکه استخراج برنامه تکمیل شد، پیام تکمیل برنامه را مشاهده می کنید.

6- مسیر نصب را به دستور العمل PATH سیستم تان با استفاده از روش های مورد نیاز نسخه لینوکس تان اضافه کنید.

برنامه Anaconda آماده استفاده است.

نصب Anaconda در سیستم عامل مک

مراحل زیر را برای نصب Anaconda در سیستم عامل مک دنبال کنید.

1- مکان ذخیره نسخه دانلود شده برنامه Anaconda در سیستم تان را پیدا کنید.

نام این فایل متفاوت است اما به طور معمول با نام Anaconda3-4.4.0-MacOSX-x86_64.pkg مشاهده می شود. بخشی از نام فایل شماره نسخه مک نوشته شده است. به طور مثال در این جا نسخه 4.4.0 را داریم. در سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
در سایت ناگفته از این نسخه برنامه Anaconda استفاده می شود. اگر نسخه ی دیگری را نصب کرده اید، احتمالا وقتی با برنامه کار می کنید با مشکلاتی در مورد کد منبع رو به رو می شوید که نیاز به تنظیماتی دارد.

2- دو بار بر روی فایل نصب کلیک کنید.

یک کادر ارتباطی که برنامه را معرفی می کند، ظاهر می شود.

3- روی گزینه ادامه کلیک کنید.

ویزارد توافقنامه لایسنس را نمایش می دهد. حتما توافقنامه را بخوانید تا از شرایط استفاده از برنامه مطلع شوید.

4- اگر موافق شرایط لایسنس هستید، روی گزینه موافقت (Agree) کلیک کنید.

ویزارد (wizard) از شما میخواهد محل ذخیره را مشخص کنید. محل ذخیره انتخابی شما مشخص می کند که این نصب برای یک کاربر یا گروه انجام شود.

5- روی گزینه ادامه کلیک کنید.

هنگام نصب یک کادر شامل گزینه های تغییر نوع نصب ظاهر می شود. اگر می خواهید مکان نصب برنامه شما در سیستم تغییر کند بر روی گزینه Change Install Location کلیک کنید. ( در اینجا ما به طور پیش فرض مسیر ~/anaconda استفاده می کنیم.) اگر نحوه ی کار نصب برنامه را می خواهید تغییر دهید بر روی گزینه Customize کلیک کنید. به طور مثال شما می توانید انتخاب کنید که برنامه Anaconda را به دستورالعمل PATH خود اضافه نکنید. ما فرض میکنیم که شما از تنظیمات پیش فرض استفاده می کنید مگر اینکه نسخه دیگری از برنامه پایتون 3.6.2 در سیستم تان نصب شده باشد.

7- بر روی نصب کلیک کنید.

نصب برنامه آغاز می شود. یک نوار پیشرفت در هر لحظه به شما می گوید که چقدر از عملیات نصب انجام شده است. وقتی برنامه به پایان برسد، کادر تکمیل نصب ظاهر می شود.

8- روی گزینه ادامه کلیک کنید.

برنامه Anaconda بر روی سیستم شما نصب شد و آماده ی استفاده است.

نصب برنامه Anaconda در ویندوز

برای نصب برنامه Anaconda مراحل زیر را دنبال کنید.

1-نسخه دانلود شده Anaconda را در سیستم خود پیدا کنید.

نام این فایل در سیستم ها متفاوت است، اما معمولا با نام Anaconda3-4.4.0-Windows-x86.exe برای سیستم عامل های 32 بیتی و Anaconda3-4.4.0-Windows-x86_64.exe برای سیستم عامل های 64 بیتی مشاهده می شود. بخشی از نام فایل شماره نسخه Anaconda نوشته شده است. به طور مثال در این جا نسخه 4.4.0 را داریم. در سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
در سایت ناگفته از این نسخه برنامه Anaconda استفاده می شود. اگر نسخه ی دیگری را نصب کرده اید، احتمالا وقتی با برنامه کار می کنید با مشکلاتی در مورد کد منبع رو به رو می شوید که باید تنظیماتی را انجام دهید.

2- روی فایل نصب دو بار کلیک کنید.

( ممکن است کادر هشدار امنیتی باز شود و از شما می پرسد که ایا می خواهید این فایل را نصب کنید یا خیر. اگر این کادر را مشاهده کردید بر روی گزینه Run کلیک کنید.) کادر راه اندازی Anaconda3 4.4.0 مانند تصویر 1 را مشاهده می کنید. اینکه دقیقا کادری مشابه تصویر 1 می بینید به نسخه دانلودی Anaconda شما بستگی دارد. اگر سیستم عامل شما 64 بیتی است، نسخه 64 بیتی Anaconda همیشه برای شما بهترین است که می توانید بهترین عملکرد را نیز بدست آورید. اولین تصویری که مشاهده می کنید در واقع به شما می گوید که از کدام نسخه 64 بیتی Anaconda استفاده می کند.

 

تصویر1: فرایند راه اندازی Anaconda با کادری که به شما نسخه 64 بیتی را نمایش می دهد، آغاز می شود.

3- گزینه بعدی (Next) را بزنید.

ویزارد توافقنامه لایسنس را نمایش می دهد. حتما توافق نامه را بخوانید تا از شرایط استفاده مطلع شوید.

4- اگر موافق شرایط لایسنس هستید، روی گزینه موافقت (Agree) کلیک کنید.

ویزارد از شما سوال می پرسد که کدام نوع از نصب را می خواهید انجام دهید؛ کادری همانند تصویر 2 مشاهده می کنید. در بیشتر موارد، شما می خواهید برنامه ار تنها برای خودتان نصب کنید. این استثنا مربوط به زمانی است که چندین نفر از یک سیستم استفاده می کنند و همه ی آن افراد نیاز به دسترسی به Anaconda دارند.

آموزش پایتون و برنامه نویسی
برنامه نویسی در پایتون

تصویر2: مشخص می کنید Anaconda چطور بر روی سیستم شما نصب شود.

5-یکی از انواع نصب را انتخاب کنید و سپس روی گزینه بعدی کلیک کنید.

ویزارد از شما می پرسد که برنامه Anaconda را در کجای دیسک نصب می کنید ، همانطور که در تصویر 3 مشاهده می کنید. تنظیمات را به صورت پیش فرض نگه دارید و از تغییر آن ها تا حد امکان خودداری کنید؛ در صورتی که این تنظیمات را تغییر دادید ممکن است در برخی از روش های گفته شده در این سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
مجبور به تنظیم مجدد دارید تا بتوانید متناسب با تنظیم خودتان کار کنید.

 

تصویر 3: مکان نصب برنامه Anaconda را مشخص کنید.

6- مکان ذخیره نصب را مشخص کنید و در صورت لزوم گزینه بعدی را کلیک کنید.

گزینه های نصب پیشرفته را همانند تصویر4 مشاهده می کنید. این گزینه ها به صورت پیش فرض انتخاب شده اند و هیچ دلیل خوبی برای تغییر آنها در بیشتر موارد وجود ندارد. در صورتی که Anaconda تنظیمات پیش فرض Python 3.6 (یا Python 2.7) شما را تعیین نکرده، ممکن است شما نیاز به تغییر در تنظیمات داشته باشید. با این حال در ادامه مقالات فرض می شود تنظیمات پیش فرض را تغییر ندادهاید.


تصویر4: انتخاب های نصب پیشرفته برای پیکربندی سیستم

7- اگر لازم است تنظیمات پیشرفته را تغییر دهید و روی نصب کلیک کنید.

شما کادر نصب با نوار پیشرفت فرایند نصب را مشاهده می کنید. این فرایند نصب ممکن است چند دقیقه زمان ببرد، بعد از کامل شدن فرایند نصب، دکمه ی بعدی (next) را خواهید دید.

8- روی گزینه بعدی کلیک کنید.

ویزارد به شما می گوید نصب به اتمام رسیده است.

9- روی گزینه پایان کلیک کنید.

سیستم شما آماده استفاده از برنامه Anaconda است .

دانلود داده ها و کدهای مثال

متوقف کردن سرور ژوپیتر نوت بوک (Notebook Jupyter)

اهمیت ندارد که چطور ژوپیتر نوت بوک را باز می کنید (یا فقط نوت بوک)، به طور کلی سیستم خط فرمان یا پنجره ترمینال را برای میزبانی از ژوپیتر نوت بوک باز کنید. این پنجره شامل سرور است که باعث می شود برنامه کار کند. وقتی جلسه کامل شد پنجره مرورگر را ببندید. بعد از بستن پنجره مرورگر پنجره سرور را انتخاب کنید و ctrl+c یا ctrl+Break را فشار دهید تا سرور متوقف شد.

تعریف مخزن کد (Repository)

کدهایی که ایجاد یا از آن ها استفاده میکنید در مخزن هارد دیسک شما قرار دارند. تصور کنید مخزن (Repository) مثل اتاقکی است که کدها را در آن جا قرار می دهید. نوت بوک یه کشو را باز می کند، پوشه را بیرون می کشد و کد را به شما نشان می دهد. می توانید آن را تغییر دهید، مثال های شخصی را در فولدر اجرا کنید، مثال های جدید را اضافه کنید و اثر کدتان را به روشی ساده مشاهده میکنید.

تعریف پوشه

پرونده هایتان را در پوشهها به گونه ایی سازماندهی کنید که بعدها شما دسترسی سادهتری داشته باشید. در این سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
پرونده ها را در پوشه BPPD( آغاز برنامه نویسی پایتون برای ساخته ها) نگهداری می کنیم. برای ایجاد یک فولدر جدید در نوت بوک مراحل زیر را دنبال کنید:

1-
New Folder را انتخاب کنید.

همان طور که در تصویر 5 می بینید، نوت بوک یک فولدر جدید با نام Untitled ایجاد می کند. فایل ها به ترتیب حروف الفبا و عددی قرار می گیرند، بنابراین ممکن است در نگاه اول آن را نبینید، شما باید پایین بروید و مکان صحیح آن را بیابید.


تصویر5: فولدر جدید با نام Untitled دیده می شود.

2– مربع کنار فولدر Untitled را انتخاب کنید.

3- تغییر نام را از بالای صفحه کلیک کنید.


کادر فهرست تغییر نام را مانند تصویر 6 مشاهده می کنید.


تصویر6: نام فولدر را تغییر دهید تا بدانید این فولدر شامل چه مواردی است.

4- BPPD را بنویسید و روی گزینه Rename کلیک کنید.

نوت بوک نام فولدر را برای شما تغییر می دهد.

5- روی فولدر جدید BPPD در لیست کلیک کنید.

نوت بوک مکان را به فولدر BPPD تغییر می دهد و شما کدهایتان را در این فولدر می توانید ذخیره کنید.

ایجاد یک نوت بوک جدید

1- New Python 3 را کلیک کنید.

یک برگه و نوت بوک جدید در مرورگر ایجاد می شود، همان طور که در تصویر 7 مشاهده می کنید. دقت کنید که نوت بوک شامل سلولها است و نوت بوک سلول را برجسته می کند تا بتوانید کد نویسی را در آن شروع کنید. در ابتدا عنوان نوتبوک Untitled است. شما می توانید نام عنوان را تغییر دهید.

برنامه پایتون
کار با شماره خطوط برای دسترسی راحت¬تر، استفاده از جعبه ابزار

تصویر 7: یک نوت بوک شامل سلول هایی است که کدهایتان را در آن می توانید نگهداری کنید.

2– روی Untitled در صفحه کلیک کنید.

همان طور که در تصویر8 مشاهده می کنید؛ نوت بوک از شما می پرسد چه نام جدیدی را میخواهید انتخاب کنید.


تصویر8 : یک نام برای نوت بوک تان انتخاب کنید.

3- عبارت BPPD_04_Sample را بنویسید و Enter را فشار دهید.

انتخاب این نام جدید به شما می گوید که یک فایل برای شروع برنامه نویسی پایتون برای کدهایی که می سازید، وجود دارد. با استفاده از این نام گذاری شما می توانید به راحتی این پرونده ها را از سایر پرونده های موجود در مخزن خود متمایز کنید. البته، نوت بوک نمونه هنوز خالی است. نشانگر را روی سلول قرار دهید، عبارت (‘Python is very great!’)print را بنویسید ، و سپس بر روی دکمه Run (دکمه ایی سمت راست به شکل یک پیکان در نوار ابزار) کلیک کنید. خروجی در تصویر 9 نمایش داده شده است. خروجی و کد بخشی از یک سلول یکسان هستند (کد درون یک کادر مربعی و خروجی در خارج از آن کادر مربعی قرار دارد، اما هر دو در داخل سلول هستند). با این حال، نوت بوک از نظر دیداری خروجی را از کد جدا می کند تا بتوانید آنها را از هم تشخیص دهید. نوت بوک به صورت خودکار سلول جدیدی برای شما ایجاد می کند.


تصویر 9: نوت بوک از سلول ها برای ذخیرهی کد شما استفاده میکند.

وقتی کارتان با نوت بوک به پایان رسید، بستن آن بسیار مهم است. برای بستن یک نوت بوک منوی فایل و بستن (File Close and Halt) را انتخاب کنید و صفحه نوت بوک در حال اجرا بسته می شود. شما به صفحهی اصلی بر می گردید، جایی که می توانید نوت بوکی که الان ایجاد کردید را در لیست تان مشاهده کنید. همان طور که تصویر10 نشان داده شده است.

نوت بوک برنامه پایتون
آموزشکار با نرم افزار پایتون

تصویر 10: هر نوت بوکی که شما ایجاد می کنید در لیست مخزن دیده می شود.

حذف یک نوت بوک

گاهی اوقات یک نوت بوک قدیمی می شود یا دیگر شما نیازی به آنها ندارید. به جای اینکه فضای مخزن شما را اشغال کنند، می توانید این نوت بوکهایی که به آن ها نیاز ندارید را از لیست خود حذف کنید. برای حذف این فایل ها مراحل زیر را دنبال کنید:

1- مربع کناری فایل BPPD_04_Sample.ipynb برای ورود را انتخاب کنید.

2- بر روی آیکون سطل زباله (Delete) در بالای صفحه کلیک کنید.

پیام هشدار حذف نوت بوک مانند تصویر 11 را مشاهده می کنید.

3- روی حذف کلیک کنید.

فایل از لیست شما حذف می شود.


تصویر11: نوت بوک در هنگام حذف فایلی به شما هشدار می دهد.

وارد کردن یک نوت بوک

1- روی گزینه آپلود در بالای صفحه کلیک کنید.

آن چیزی که می بینید به مرورگر شما بستگی دارد. در بیشتر موارد، شما چند نوع از کادر های آپلود را مشاهده می کنید که دسترسی فایل ها بر روی هارد دیسک را برای شما فراهم می کند.

2- مسیر را به سمت فهرست راهنما که شامل فایل هایی است که می خواهید وارد نوت بوک کنید، هدایت کنید.

3- یک یا چند فایلی را که می خواهید وارد کنید را برجسته کنید و روی گزینه open (یا گزینه های مشابه) کلیک کنید تا روند آپلود آغاز شود.

فایل آپلودی شما در لیست آپلود مشاهده می شود. همان طور که در تصویر 12 نشان داده شده است. فایل هنوز بخشی از مخزن شما نیست، شما به سادگی آن را برای آپلود انتخاب کردید.

4- روی آپلود کلیک کنید.

نوت بوک فایل را در مخزن شما قرار می دهد که می توانید از آن استفاده کنید.

پایتون
کار با شماره خطوط برای دسترسی راحت¬تر، استفاده از جعبه ابزار

تصویر 12: فایل هایی که شما می خواهید به مخزن اضافه کنید به عنوان بخشی از لیست بارگذاری شامل یک یا چند نام فایل هستند.

ایجاد یک برنامه

شما در واقع اولین برنامه Anaconda خود را با استفاده از مراحل بخش “ایجاد یک نوت بوک جدید” که در ابتدای مقاله به آن اشاره شد انجام داده اید. استفاده از روش print() شاید خیلی به چشم نرسد، اما شما غالبا از آن استفاده می کنید. به هر حال، روش برنامه نویسی که با Anaconda انجام می شود، به دانش بیشتری نسبت به دانش فعلی شما نیاز دارد. بخشهای زیر همه چیز را در مورد این روش به شما نمی گویند، اما آنها به شما کمک می کنند درک درستی در زمینه عملکرد دانش برنامه نویسی داشته باشید. به هر حال، قبل از شروع ، مطمئن شوید که پرونده BPPD_04_Sample.ipynb را برای استفاده باز کرده اید زیرا برای جستجو در Notebook به آن نیاز دارید.

درک سلول ها

اگر نوت بوک ها یک استاندارد IDE بود؛ شما سلولی نداشتید. آن چیزی که شما دارید سندی شامل یک مجموعه دستورالعمل های پیوسته است. برای جداسازی عناصر مختلف کدنویسی، به فایلهای جداگانه ای نیاز دارید. سلول ها متفاوت هستند زیرا هر سلول جدا از دیگری است. نتایج کارهایی که شما انجام می دهید به سلول های قبلی بستگی دارد، اما اگر قرار است سلول به تنهایی کار کند، می توانید به سادگی به آن سلول بروید و آن را اجرا کنید. برای اینکه ببینید چطور برنامه شما کار می کند، کد زیر را در سلول بعدی فایل BPPD_04_Sample بنویسید:


رویRun ( نشانه پیکان در سمت راست) کلیک کنید. برنامه اجرا می شود شما خروجی را می بینید همان طور که در تصویر 13 نشان داده شده است. کد اجرا شده و خروجی 7 را به شما نشان می دهد. به هر حال، دقت کنید عبارت In[1]: entry به شما می گوید که اولین سلول اجرا شده است.

پایتون
کار با شماره خطوط برای دسترسی راحت¬تر، استفاده از جعبه ابزار

تصویر 13: سلول ها به صورت جداگانه در نوت بوک اجرا می شوند.

دقت کنید که سلول اول نیز ورودی [1] (In[1]:entry) دارد. این ورودی هنوز از بخش قبلی باقی مانده است. نشانگر خود را روی آن سلول قرار دهید و روی Run کلیک کنید. همانطور که در تصویر 14 مشاهده می کنید، الان سلول شامل مقدار 2: ) [2](In است. به هر حال، دقت کنید که سلول بعدی انتخاب نشده است و همچنان شامل عبارت In[1]: است.

اکنون نشانگر را روی سومین سلول (مکانی که در حال حاضر خالی است) بگذارید و عبارت

print(“This is myVar: “, myVar) را بنویسید و روی Run کلیک کنید. خروجی را در تصویر 15 مشاهده می کنید که سلولها در هر صورت اجرا شده اند ولی به طور منظم، اما myVar برای نوت بوک به صورت کلی است. کاری که شما در سلولهای دیگر با داده انجام می دهید، بر روی هر سلول دیگری تأثیر می گذارد، اهمیتی ندارد که دستورالعمل ها به چه ترتیبی اجرا شود.


تصویر 14: سلول ها هر دستوری را در نوت بوک اجرا می کنند.

آموزش نوشتن اولین برنامه با نرم افزار پایتون
کد نویسی و کار با شماره خطوط

تصویر 15 : تغییرات هر سلول بر روی داده ها اثر می گذارد و هر سلولی از متغیر های اصلاح شده را به کار می برد.

افزودن اسناد سلول ها

سلول ها دارای اشکال مختلفی هستند. در سری مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون از همه آنها استفاده نمی کنیم. به هر حال، دانستن اینکه چطور از اسناد سلول ها استفاده می شود، مفید است. سلول اول را انتخاب کنید (سلولی که اکنون با 2 مشخص شده است). گزینه جایگذاری، جایگذاری سلول در بالا را انتخاب کنید(Insert Insert Cell Above). سلول جدیدی به نوت بوک اضافه می شود. به لیست فهرستی که هم اکنون کد در آن است توجه کنید. این لیست به شما این امکان را می دهد که نوع سلول را مشخص کنید. علامت گذاری را از لیست انتخاب کرده و عبارت This is a level 1 heading# را تایپ کنید و روی RUN کلیک کنید( شاید این کار به نظر بسیار غیرعادی باشد، اما آن را امتحان کنید). همانطور که در تصویر16 نشان داده شده است ، متن نوشته شده را به عنوان تبدیل می کنید.

آموزش نوشتن برنامه با نرم افزار پایتون
کار با توابع در برنامه نویسی پایتون

تصویر 16: افزودن عنوان به کد، شما را در جداسازی و مستندسازی کد کمک می کند.

با این توضیحات ممکن است شما فکر کنید که این سلول های خاص مشابه صفحات HDML عمل می کنند و شما درست فکر می کنید. گزینه جایگذاری و جایگذاری در پایین (Insert Insert Cell Below) را انتخاب کنید، علامت گذاری را از لیست کشویی انتخاب کنید و ##This is a level 2 heading را بنویسید و روی Run کلیک کنید. همان طور که در تصویر 17 می بینید. تعداد هشها (#) که به متن اضافه می کنید روی عنوان تأثیر می گذارد ، اما هش ها در عنوان واقعی نشان داده نمی شوند.


تصویر17 : استفاده از سطوح عنوان بر محتوای سلول تأکید می کند.

درک کاربرد تورفتگی

زمانی که مثال های بیشتری را در مقالات ببینید با استفاده از تورفتگی ها بیشتر آشنا می شوید. به هر حال، شما باید بدانید چرا از این تورفتگی ها استفاده می شود و در چه مکانی قرار می گیرند. بنابراین وقت آن است که مثالی دیگر بزنیم. مراحل زیر به شما کمک می کند که یک مثال جدید با استفاده از تورفتگی ایجاد کنید تا رابطه بین عناصر برنامه را مشخص تر کند و بعداً می توانید راحت تر تصور کنید.

1- New Python3 را انتخاب کنید.

نوت بوک ژوپیتر (Jupyter Notebook) یک نوت بوک جدید برای شما ایجاد می کند. منبع قابل دانلود از نام فایل BPPD_04_Indentation.ipynb استفاده می کند، اما شما می توانید هر نام دلخواه دیگری را به کار ببرید.

2- عبارت print(“This is a really long line of text that will” + را بنویسید.

متن همانطور که انتظار دارید به طور عادی روی صفحه نمایش نشان داده می شود. علامت مثبت (+) به پایتون می گوید که متن دیگری برای نمایش نیز وجود دارد. اضافه کردن چندین خط با هم به یک قطعه متن واحد را به هم پیوستگی می گویند. در مقالات بعدی آموزش برنامه نویسی پایتون در سایت ناگفته
در مورد استفاده از این ویژگی بیشتر می آموزید ، بنابراین نیازی نیست که اکنون نگران آن باشید.

3- Enter را فشار دهید.

همان طور که انتظار داشتید نقطه درج محلی به ابتدای خط بر نمی گردد. به جای آن، مستقیم زیر اولین علامت نقل قول قرار می گیرد همان طور که در تصویر 18 مشاهده می کنید. این ویژگی را درج اتوماتیک می نامند و یکی از ویژگی هایی است که بین ویرایشگر معمولی متن با محیط کد نویسی تفاوت ایجاد می کند.


تصویر 18: پنجره ویرایش به صورت خودکار در بعضی از متن های تایپی تورفتگی ایجاد می کند.

4- عبارت “appear on multiple lines in the source code file.” را بنویسید و Enter را فشار دهید.

توجه کنید که نقطه درج محلی به ابتدای خط برمی گردد. وقتی نوت بوک احساس کند که به انتهای کد رسیده است، به طور خودکار متن را در موقعیت اصلی قرار می دهد.

5- روی Run کلیک کنید.

ممکن است دستور کد در چند خط نوشته شود اما خروجی برنامه تنها در یک خط ظاهر می شود. گاهی اوقات ممکن است خروجی بیشتر از یک خط نمایش داده شود ولی در اصل یک خط است که به دلیل سایز پنجرهایی که مشاهده می کنید، شکسته شده است.

درک توضیحات توسط کامپیوتر

کامپیوترها به روش های خاصی تعیین می کند که متن شما یک توضیح است و دستور نیست. در پایتون می توان از دو روش برای نشان دادن اینکه یک متن توضیح است نه یک دستور، استفاده کنید. روش اول در یک خط توضیح ارائه می شود و از علامت هش (#) استفاده می کنند. مانند نمونه زیر:


یک توضیح تک خطی می تواند در یک خط یا بعد از کد قابل اجرا قرار گیرد. تنها در یک خط ظاهر می شود. شما معمولاً از یک توضیح تک خطی برای توضیح کوتاه متن، مانند توضیح یک بیت خاص از کد، استفاده می کنید. نوت بوک توضیحات را با رنگ مشخص (معمولاً آبی) و با حروف مورب نشان می دهد.

پایتون در واقع مستقیماً از یک توضیح چند خطی پشتیبانی نمی کند، اما شما می توانید با استفاده از یک رشته سه گانه توضیح خود را ایجاد کنید. یک توضیح چند خطی هم با سه نقل قول دوتایی (“””) یا سه نقل قول تک (”’) شروع می شود و به پایان می رسد:



تصویر 19: از چندین خط توضیح می توان استفاده کرد ولی آن ها در خروجی هم نمایش داده می شوند.

به کارگیری توضیحات برای جلوگیری از اجرای کد

گاهی اوقات توسعه دهندگان همچنین از ویژگی توضیحات برای جلوگیری از اجرای خط های کد استفاده می کنند (از کدها به عنوان توضیحات به کار می برند). ممکن است شما برای اینکه متوجه شوید آیا یک خط از کد باعث از کار افتادن برنامه شما می شود یا نه، از این روش استفاده کنید. مانند هر توضیح دیگری، می توانید از توضیحات تک خطی با هش (#) و یا توضیحات چند خطی از (“””) استفاده کنید. به هر حال، وقتی از توضیح چند خطی استفاده میکنید، کدی را که به عنوان بخشی از خروجی اجرا نمی شود، مشاهده می کنید (و در واقع این کار به شما در پیدا کردن مکانی که کد روی خروجی اثر می گذارد، کمک میکند ) تصویر 20 نمونه ای از تکنیک های توضیحات کد را نشان می دهد. برای کسب اطلاعت بیشتر مقالات آموزش برنامه نویسی پایتون
را دنبال کنید.


تصویر 20: از توضیحات برای جلوگیری از اجرای کد استفاده میشود.

درباره‌ی parvaneh mahmoudi

همچنین ببینید

آموزش پایتون

آموزش مرحله به مرحله پایتون/ قسمت دوم

تعامل برنامه پایتون با سیستم هر برنامه ایی که می نویسید در نهایت با کامپیوتر …

دیدگاهتان را بنویسید